Het dagelijks zingen van ‘Evensong’ behoort tot de vaste taken van vele Engelse koren die verbonden zijn aan een kerk, kathedraal of college. Het is dan ook niet verwonderlijk dat vele (Engelse) componisten zich hebben toegelegd op het schrijven van muziek die in deze ‘Choral Evensongs’ kan worden gezongen. De liturgie van de ‘Choral Evensong’ is al eeuwenlang dezelfde en staat als een huis met haar Psalmen, twee schriftlezingen (‘Lessons’) uit Oude en Nieuwe Testament, gevolgd door de ‘Canticles’: resp. Magnificat (de lofzang van Maria) en Nunc Dimittis (de lofzang van Simeon).

Het bidden van het getijdengebed heeft een lange geschiedenis in de Christelijke kerk. De jonge Kerk ontleende deze gebedstijden aan de liturgie van de Tempel in Jeruzalem. Daar werd gebeden rond het avondoffer en het morgenoffer, en bij het derde, zesde en negende uur. Vooral uit het boek der Psalmen werd veelvuldig geput. Vooral in de kloosters vond dit voortdurend gebed plaats op vaste tijden: o.a. de metten en lauden in de nacht en vroege ochtend, en vespers en completen bij het vallen van de avond en het einde van de dag.

Met de Reformatie verdwenen de kloosters in Engeland, en daarmee het traditionele koorgebed. Echter, de Anglicaanse aartsbisschop Thomas Cranmer (1489-1559) zorgde voor een Engelse vertaling en herschikking van het getijdengebed. De Metten en Lauden combineerde hij tot ‘Mattins’ of ‘Morning Prayer’; Vespers en Completen voegde hij samen tot ‘Evensong’ of ‘Evening Prayer’. De Schriftlezing kreeg een belangrijke plaats in deze twee overgebleven gebedstijden. Zo werd in een jaar het Oude Testament in zijn geheel en het Nieuwe Testament tweemaal gelezen. De 150 Psalmen werden zo verdeeld over het dagelijkse Morning en Evening Prayer, dat het gehele Psalter in een maand gereciteerd werd. In 1544 verschenen de eerste liturgische teksten van de hand van Thomas Cranmer in het Engels. Vrij snel daarna,  in 1549 verscheen het eerste ‘Book of Common Prayer’. Naast de liturgie van de Holy Communion en de liturgieën voor andere diensten, vonden die van de Mattins en Evensong hierin hun plaats. Na enkele revisies vond het ‘Book of Common Prayer’ zijn uiteindelijke vorm in 1662. Het is deze orde van de Evensong die nog altijd veel gebruikt wordt in de Anglicaanse kerken.

Dit  concert heeft de titel Evensong in Concert. Het is dus geen liturgische uitvoering van een Choral Evensong, geen uitgesproken gebeden, geen voorgedragen lezingen. Met respect voor de traditionele vorm is er wel voor gekozen daar met de programmakeuze dicht bij te blijven. Met de tekst van het te zingen stukken is geprobeerd de beoogde intenties zo goed mogelijk te vertolken.

Programma Evensong in Concert

Prelude, The Queenes Alman, William Byrd           

Introit, Let my prayer, John Blow

Preces and Responses,  O, lord in thy wrath, Orlando Gibbons

Office hymne (choir/congregation), The day thou gavest, C.C. Scholefield

Psalm, Psalm 12 en 13, Herbert Howells / Walter Parrat

‘Lezing’ OudeTestament, Let all mortal flesh, Edward Bairstow

Magnificat, Magnificat, Henry Purcell

‘Lezing’ Nieuwe Testament, Faire is the heaven, William Harris

Nunc dimittis, Nunc dimittis, William Byrd

Responses, Hear my prayer, O Lord, Sven-David Sandström

Anthems, Beati quorum via / Ave Mari, Charles Villiers Stanford / Robert Parsons

Evening hymne (choir/congregation), Glorious things of thee are spoken, Cyril Taylor 

Dismissal, Te lucis ante terminum, Thomas tallis

Postlude, Concerto in G Minor Op. 4 No. 3, delen 1 en 2, G.F. Händel